- Powstrzymałeś się- Nie osłupiałem-Długowłosy

„— Powstrzymałeś się
— Nie, osłupiałem!
Długowłosy sięgnął w zanadrze i otworzył dłoń. Leżały na niej żółto polśniewające grudki.
— Moja bonanza — powiedział. — No, obejrzyjcie.
Wzięli nieśmiało po jednym kawałku. Metal był miękki, że paznokciem można było zrobić na nim rysę.
—Znaleźliście coś podobnego Zaprzeczyli.
— Jesteśmy tu dopiero od tygodnia — wyjaśnił Abel.
— Od tygodnia Pewnie dlatego nigdy was dotąd nic spotkałem. I czego dokonaliście przez ten tydzień Działka dobra
— Nie mamy żadnej działki — wyznał Karol.
— Nie macie — zdumiał się długowłosy. — Zresztą, co mnie to obchodzi. W wasze ręce, za moją bonanzę.
Przytknął szyjkę flaszki do warg, odchylił głowę, aż płyn zabulgotał. Poszli za jego przykładem i opróżnili szklanki. Natychmiast napełnił je powtórnie.
— A daleko ta bonanza — nieśmiało zagadnął Abel.
Długowłosy parsknął śmiechem.
(luuilbyś wiedzieć, co O, daleko stąd, daleko. W stronic Hill City. A wam jak idzie Iliniujemy dom — poinformował Karol.
—Dom Dla kogo
— Dla »ibie — pospieszył z odpowiedzią Abel.
— Przybyliście tu, aby budować dom — sdsiwlł się nieznajomy. — Z was to prawdziwe i;iciiihoiny. Pijmy!
— A pan sądzi, że nie należy budować — zapytał Abel.
— Każdy robi to, co uważa za słuszne. Ja na przykład postawiłem szałas. Trochę w nim kiepsko w zimie, ale zanim następna nadejdzie, już mnie tu nie będzie. Wracam na Wschód.“(11)