jechać do Paryża skoro

„jechać do Paryża, skoro tylko starczy mi sił, aby zwlec się z łóżka.
Może byłoby w ogóle najbardziej wskazane, abym wrócił na północ, gdzie większość ludzi jest psychicznie zdrowa. Czy doktor Gachet, o którym wspomniałeś, interesowałby się moim przypadkiem"
Theo odpisał, że mówił powtórnie z doktorem Gachet i pokazał mu kilka obrazów Vincenta. Lekarz pragnie gorąco, aby Vincent przybył do Auvers i tam pracował.
„...Jest to specjalista nie tylko chorób nerwowych, Vincencie, ale zna się równie dobrze na malarstwie. Jestem przekonany, że nie mógłbyś się dostać w lepsze ręce. Jeżeli zdecydujesz się na przyjazd, zadepeszuj, a przyjadę pierwszym pociągiem do St. Remy."
Nadeszły gorące dni wiosny. Cykady poczęły ćwierkać głośno w ogrodzie. Vincent malował portyk u wejścia na oddział, drzewa i dróżki w ogrodzie, autoportret w lustrze. Ale obraz nic absorbował go całkowicie; Vincent co chwila zerkał na kalendarz.
Następny atak przypadał w maju.
Słyszał głosy w pustych korytarzach. Odpowiadał im i echo jego głosu brzmiało niby złośliwy zew przeznaczenia. Tym razem znaleziono go nieprzytomnego w kaplicy. Dopiero w połowie maja wrócił do siebie i halucynacje religijne minęły.“(8)