M Myślę że celników niemieckich

„M. Myślę, że celników niemieckich bardzo by zdumiał widok faceta taszczącego ze sobą trupią głowę.
P. Panie majorze, nam, Europejczykom, siedzącym tu naprzeciwko siebie, w chłodnej, zimowej Europie, trudno sobie wprost wyobrazić, że człowiek leżący przed pańskimi liniami w ciągu niewielu godzin czy dni przestawał właściwie istnieć jako człowiek. A zatem, jak to wyglądało
M. W ciągu trzech, czterech dni człowiek przestawał być człowiekiem, był tylko zlepkiem kości przykrytych mundurem lub jakimiś łachmanami. Co noc słyszeliśmy głosy szakali, trzeba jednak powiedzieć, że była to bardziej robota mrówek niż szakali. Mam różne zdjęcia, na których dokładnie można rozpoznać ślady zwierząt maszerujących tam i z powrotem i pożerających zwłoki. [Niech Bóg ma ich w swojej opiece, jesteśmy przecież ludźmi i dlatego współczuję nawet rebeliantom, że przytrafiają się im takie okropności]. P. Hm.
M. Eh, wszystkich ludzi traktuję tak samo. Czy są przeciwko mnie, czy za mną. Zawsze pozostają ludźmi...
P. Tak.
M. Mają jedynie odmienne przekonania. P. Chciałbym jeszcze powrócić do owych potworności... M. Słucham.
P. ...w pańskim otoczeniu był również podporucznik nazwiskiem Louw, prawda M. Tak.“(14)